برای سال های بسیاری از آن است که ماهی های دریایی بسیار سالم رودخانه اعتقاد بر این بود
-- این است که خیلی بیشتر کلسیم ، فلوئور ، ید ، و در ترکیبات خاص
امگا 3 -- اسیدهای چرب اشباع نشده ، توسط بدن انسان نیست ،
و ورود به آن را فقط با غذا است. این درست است ، اما همانطور که معلوم شد ،
ماهی های آب شور می تواند جیوه سمی خطرناک است.

این بر خلاف فیزیولوژی دریایی و ماهی آب شیرین است ، و در شیمیایی
ویژگی های آب دریا. ماهی های دریایی بیشتر در معرض آلودگی جیوه ،
از آب تازه است. و اگر چه غلظت جیوه در ماهی های رودخانه بالاتر
از ماهی از دریا است ، خطرناک برای سلامتی ما ، با این حال دریا. چنین
نتیجه متناقض گرفته توسط محققان مرکز پزشکی دانشگاه
دوک در ایالات متحده آمریکا (مرکز پزشکی دانشگاه دوک). آنها دریافتند که در دریا
ماهی حاوی یک شکل خطرناکی از جیوه را به عنوان متیل مرکوری. اگر رودخانه
محلول در آب متیل جیوه در ترکیب با مواد آلی و پس از آن
به سرعت در حال تجزیه ، آب دریا شور است ، آن را تبدیل به مواد شیمیایی غیر فعال.
v متیل مرکوری neurotoxin قوی است که می تواند باعث است
اختلالات کلیه و مغز ، و حتی مرگ. "طبیعت اغلب تبدیل
متیل مرکوری به فرم کمتر سمی که توسط نور خورشید. زمانی که متیل مرکوری
با املاح آلی مانند گیاه به آب رودخانه متصل
و یا موجودات زنده ، اشعه های خورشید به طور موثرتری نابود
آن. اما متیل جیوه در آب دریا است که به شدت با یون های کلرید مرتبط
نمک دریا ، که این مواد بسیار با ثبات است.
و به این ترتیب او یک خطر برای سلامتی ما باقی می ماند "-- توضیح می دهد
استاد Heylin ، هسو - کیم (Heileen هسو - کیم) نویسنده مشترک مطالعه. وضعیت
با یک "خوشمزه و" ماهی دریایی است با این حقیقت که این ترکیب موجود زنده
ماهی جذب مواد شیمیایی سمی را از آب ، و به این تر
تمرکز آنها به عنوان حرکت زنجیره غذایی. بزرگ
ماهی خوردن ماهی کوچک و بزرگتر ماهی (مانند ماهی تن و ماهی آزاد)
جذب مواد شیمیایی از ماهی مصرف می کنند. ماهی تن و ماهی آزاد
-- ظرافت های مورد علاقه از بسیاری از مردم.

Share This Post: